6.1. Zanim przystąpimy do analizy zróżnicowania Polski pod względem gospodarczym (dokładnie: PKB), spróbujmy wyciągnąć pierwsze wnioski z naszych rozważań geograficznych, ekonomicznych i demograficznych, by wstępnie odpowiedzieć na pytanie "gdzie?". Mając na uwadze, że dzięki doprowadzeniu prędkich pociągów pod terminal, centralne lotnisko Polski będzie mogło obsłużyć – szczególnie w zakresie lotów trans- i międzykontynentalnych – niemal wszystkie regiony względnie aglomeracje kraju, przyjmujemy wstępne założenie, że CPL trzeba zlokalizować możliwie blisko środka kraju, a zarazem niedaleko od Warszawy.

W praktyce chodzi o miejsce kilkadziesiąt kilometrów na południowy zachód od stolicy – w kierunku autostradowego "pępka" Polski (węzeł Stryków) – możliwie w punkcie "0" obu osi (N–S i E–W) przyszłych prędkich kolei.

6.2. Powyższą lokalizację należy poddać ocenie makroekonomicznej dla ustalenia priorytetowych kierunków "komunikacyjnych" powstającego układu koncentrycznego. Inaczej mówiąc, musimy zważyć aktywność gospodarczą regionów.

W tym celu posłużymy się danymi o województwach z Rocznika Statystycznego 2003 [s. LXXXII–LXXXIX], wprowadzonymi do tabeli REGIONY POLSKI...

Kliknij, aby powiększyć.

Wśród województw, wysokim PKB na osobę wyróżnia się jedynie mazowieckie (30 283 zł), zapewne dzięki rekordowemu dochodowi aglomeracji stołecznej. (W samej Warszawie PKB na osobę sięga trzykrotności średniej krajowej.) Wśród największych miast Polski, wyjątkowo niskim dochodem na osobę odznacza się Łódź (23 924 zł), a stosunkowo wysokim Poznań (39 847 zł).

Kiedy uwzględnimy liczbę ludności, dwoma potentatami w skali kraju okazują się Warszawa (99 mld zł) i konurbacja śląsko-dąbrowska (61 mld zł), a wśród regionów wybija się niezwykle ludny Południowy (woj. śląskie, małopolskie i podkarpackie) i Północno-zachodni (woj. szczecińskie, poznańskie i lubuskie).

6.3. Łatwo zauważyć, że nasze wyróżnienie regionów jest lopsided (z ang.), bo naznaczone określoną intencją, a konkretnie, ustawione pod kątem "obsługi" komunikacyjnej CPL. Tak więc samo istnienie przewidzianej dla dużej prędkości Centralnej Magistrali Kolejowej przesądza o przyporządkowaniu do Południowego regionu – Podkarpacia, do którego docieramy przez Kraków, Rzeszów i ew. Przemyśl, i wykluczeniu (leżącego po drodze) województwa świętokrzyskiego, gdzie nie przewidziano zatrzymania się pociągów jadących do Katowic i Krakowa. Podobnie ma się rzecz z regionem Północnozachodnim: dzięki linii do Poznania można obsłużyć Ziemię Lubuską i Szczecińskie.

6.4. Ten pragmatyczny podział ułatwia nam wyznaczenie priorytetów "kolejowych". W pierwszej kolejności (A) trzeba uruchomić połączenie CPL z Warszawą i (przez CMK) z Katowicami i Krakowem. W drugiej kolejności (B) powinna powstać prędka kolej do Łodzi i dalej do Poznania (i Berlina). W trzeciej (C), linie do Gdańska (z odgałęzieniem do Torunia i Bydgoszczy) oraz Wrocławia (z Opolem pod bokiem).

Na skali czasu etapy te rozłożyłyby się następująco: A do roku 2012, B do roku 2018, C do roku 2025 i D do roku 2030.